
«مهمانی» یا «ضیافت» یکی از مشهورترین محاورههای افلاطون است که در آن گروهی از فیلسوفان و اندیشمندان آتنی درباره ماهیت عشق بحث میکنند. این اثر در قالب مهمانی در خانه آگاتون، شاعر تراژدی، روایت میشود. شخصیتهایی چون سقراط، آریستوفان، و آلکیبیادس هر کدام نظریهای درباره عشق ارائه میدهند. مشهورترین بخش این محاوره، سخنان سقراط درباره عشق است که از دیوتیما حکیم نقل میکند. افلاطون در این اثر مفهوم عشق افلاطونی را مطرح میکند که از عشق فیزیکی آغاز شده و به عشق به حکمت و زیبایی مطلق میرسد.